O gün uğur böceğim Uğur (yâni ev hayvanım oluyor kendisi) ortalıklarda görünmüyordu. Telaşla onu ararken çalan telefonun sesiyle irkildim.

Ahizenin diğer ucundaki ses, uğur böceğim Uğur'u kaçırdıklarını söylüyordu. Aman Allah'ım! Bu olamazdı!

Ağladım, sızlandım "Bunu nasıl yaparsınız? Böceğimi bana verin!” dedim. "İstediğimizi vermezsen böceğini bir daha göremezsin!” dedi. İstedikleriyse inanılmazdı: Hayatım boyunca biriktirdiğim tüm yatırımım... İnek kumbaram! "Siz acımasızsınız!” dedim. Bağırdım çağırdım ama telefon yüzüme kapanmıştı.